زينب آن بانوي عظمايي که دست قدرتش کهکشان چرخ را بر پاطناب انداخته

شمسه ي کاخ جلال ورفعتش از فرط نور مهر عالمتاب را از آب وتاب انداخته

دختر مرد دوعالم آن گاه خشم خويش رعشه بر اين چار مام وهفت باب انداخته

اين همان بانواست کز نطق وبيان همچون علي انقلاب از کوفه تا شام خراب انداخته

مرتضي از تيغ آتشبار راس کوفيان دريم خون روز هيجا چون حباب انداخته

دخترش در کوفه از تيغ زبان چون ذوالفقار مغز جان خصم را در التهاب انداخته

گر زبانش ذوالفقار حيدري نبود چرا؟خصم رادردل شرر همچون شهاب انداخته

همتش چون بازوي خيبر گشاي حيدري بارگاه کفر را در انقلاب انداخته

کشتي دين کربلا شد غرق ازطوفان کفر همت زينب زنو آنرابرآب انداخته

حلم او صبر وتوانايي زدست صبر برد علم او ازدست هر دانا کتاب انداخته

تا قيامت وصف او (موزون ) اگر گويم کم است زانکه حق اورا چوخود در احتجاب انداخته-----از موزون اصفهاني -به نقل از گلستان حسيني -ص:144- گردآورنده :رضارضانور گيلاني رودسري -انتشارات آشنا -چاپ 1389 قمري

سلام اره وب جديده اونم دارم بنرت امادستا كد بنر ما رو از تو وب بردار بزار تا بهت بدم ببينم سليقه خودمه :)